Arequipa & Colca Canyon

De heerlijke stad Arequipa is de eerste Peruviaanse stad die we gaan bezoeken.
Vergeleken met het koude La Paz is het warme briesje wat door de straten blaast letterlijk een warm welkom.
De truien gaan uit en de korte broekjes die we vanuit onder de backpacks moeten graaien gaan aan. De wandelboots worden ingeruild voor slippertjes en de zonnebrillen worden op onze neuzen gezet.
Op zoek naar voedsel want de weg hiernaartoe was een lange en vermoeiende.
De grensovergang Bolivia – Peru is er eentje die je geduld op de proef stelt.
Drie uur hebben we er gestaan; drie uur!! Blij dat het niet regende want een plekje om te schuilen is er niet.
Dit eerste obstakel overleefd te hebben is het nog een kilometer wandelen naar de immigratie aan de Peruaanse kant waar het gelukkig heel erg soepeltjes verloopt. Binnen no time hebben we een stempel in ons paspoort en kunnen we op zoek naar het kantoortje waar ons ticket voor de volgende bus klaar ligt.
Ook dit gaat rap en is het nog weer een kilometer lopen naar het busstation. Althans….als je het kan vinden. Heel erg goed is
het niet aangegeven en wij lopen dan ook een kilometer extra.
Compleet gesloopt plof ik neer in de bus en probeer mijn ogen open te houden en te genieten van het prachtige uitzicht over het Titicacameer.
Nog drie uurtjes en we arriveren in Arequipa, een taxi ritje verder en we kunnen de dikke truien zoals gezegd verruilen voor een shirt.
Genietend van de wonton soep die we hebben gevonden zijn we onze volgende plannen aan het bespreken. Wat gaan we doen?
De 2 daagse hike door de Colca Canyon of de 3 daagse? Dilemma’s dilemma’s 😛
Eerst maar eens een dagje bijkomen in de stad die is omringt door drie vulkanen en een stad die na Cusco het meest populair is onder backpackers.
Niet heel gek want de stad is een fijne.
Op een zonnige dag als deze is het Arequipa die straalt. De zonnestralen weerkaatsen de witte huizen gebouwd van sillar, een witte vulkaan steen uit de omgeving.
Katholieke kerken en tal van antiek winkeltjes beheren het straatbeeld.
Is de stad een mix van indigenous en Spaanse koloniale cultuur. Zo vind je het ook terug in de architectuur en als je niet beter zou weten zou je bijna denken dat je de verkeerde bus hebt gepakt en in Spanje bent beland.
Op het centrale plein die gevuld is met lokale mensen, een grote fontein in het midden waar de duifjes aan het badderen zijn en waar de kerkklokken van de immense kerk te horen zijn genieten wij van het gewoon hier zijn.
Geen regen meer, geen kou en heerlijk eten waar we ons te goed aan kunnen doen.
And again…… een lokale markt waar je verse fruitsapjes kan kopen of overheen kan slenteren en je je weer kan verbazen over de producten die ze hier verkopen.
Koeienkop nodig? Hier hebben ze het 😛

  

Uiteindelijk zijn we hier voor de canyon en na een aantal mensen gesproken te hebben besluiten we om voor 2 daagse hike te kiezen.
Iets meer lopen op een dag maar zeker te doen en besparen een dag die we extra kunnen besteden in Cusco.
In het holst van de nacht  (03.00) worden we bij ons hostel opgehaald.
De komende 3 á 4 uur kunnen we nog een beetje dommelen in de bus voordat we ons ontbijt krijgen.
Worden we vlak voor de zonsopkomst bij een mirador (uitkijkpost) afgezet en zodra de zon ook maar een klein beetje opkomt komen ook de eerste condors tevoorschijn.
Met gespreide vleugels warmen ze zich eerst op aan de warme zonnestralen. Ook de kleintjes komen tevoorschijn en één voor één beginnen ze majestueus door de lucht te zweven.
Moet wel eerlijk bekennen dat ik het best lelijke vogels vind.
Ze hebben geen mooie felle kleuren, geen mooi geluid wat eruit komt en als je ze beter bestudeerd lijkt het wel alsof er een vrouwelijk geslachtsdeel op hun hoofd zit. Geen geintje….
Voor mij persoonlijk zeker niet het mooiste beest wat ik ooit heb gezien maar die mening houd ik maar voor me tussen alle vogelliefhebber die hier helemaal uit hun dak staan te gaan 😛
Uiteraard wel super tof om ze te zien en zwevend door de lucht valt die vagina op hun hoofd helemaal niet op :P.

   
Dan is het voor ons toch echt tijd om in actie te komen. Wandelen gaan we. De eerste paar uur is het alleen maar naar beneden, voor je knieën kan het een beste aanslag zijn en na een aantal uur ben ik er eerlijk gezegd wel een beetje klaar mee. De losse steentjes maken het er niet gemakkelijker op en voor me gaan er een aantal mensen een paar keer onderuit.
Gelukkig komt de lunch snel en kunnen we onze voeten en benen een beetje rust geven.
Want na de lunch is het een aardig stuk weer omhoog klimmen. Goddank zijn we een snelle groep waardoor we wat extra tijd hebben voor uitleg over de planten die er groeien, welke je kan gebruiken voor natuurlijke geneesmiddelen en over de geschiedenis van deze canyon wat voor mij de wandeling wel weer interessant maakt.
Naar beneden kijkend lonkt de oase waar we in slapen. Kleine blauwe stipjes tussen al het groen zijn de zwembaden waar we een plonsje in mogen maken. Ik kan het water op mijn huid al bijna voelen en loop nog een extra stapje harder op weg naar onze oase voor de nacht.
Eenmaal in het dorpje blijkt dat de naam oase wel een klein beetje misleidend is :P.
Het water van zowel het zwembad als de douche is steen en steen koud en de kamers zijn heel erg basis. Héél erg basis. Ik heb meerdere keren ons bed gecontroleerd op beestjes en duik dan ook met kleding en al ons bed in en sta te popelen om de ruim 3000 meter diepe canyon weer uit te mogen klimmen.
5 uur staan we allen naast ons bed en staren naar het kleine boomtopje boven op de berg. Dat is ons eindpunt van de wandeling en tevens het punt waar het ontbijt op ons wacht, best hoog.
Voor diegene die dit te zwaar vind of gewoonweg geen zin heeft in de klim op deze vroege morgen; er staan ezels klaar die jou en je tas omhoog kunnen dragen. Uiteraard wel tegen een vergoeding.
Wij klimmen zelf en het is zeker weer geen gemakkelijke. Trappetjes, steil omhoog.  En na een uur ben ik eigenlijk wel toe aan een adem pauze en vraag ik dan ook weer aan mezelf waarom ik dit ook alweer wilde doen? Waarom wil ik zooooo graag afzien? Elke keer weer opnieuw? Terwijl ik met een toiletpapiertje het zweet van mijn voorhoofd sta af te vegen verteld onze gids met een brede grijns op zijn gezicht dat we er bijna zijn; BIJNA OP DE HELFT!!
Ok, dit is het. Ik beloof mezelf plechtig dat ik mijn Panama Jacks hierna definitief aan de wilgen hang. Geen gewandel meer voor mij :P.
Als ik erover nadenk is het eigenlijk te grappig; Kevin is altijd diegene die dit soort dingen prima over wil en kan slaan maar ik ben altijd diegene die met deze briljante ideeën aan kom zetten onder het mom van; we zijn hier nu toch. Dit kunnen we toch niet overslaan?  Wat als we er spijt van krijgen als we het niet doen?
Maar vervolgens ben ik ook diegene die het hardst aan het mopperen is :P.
Onder het gemopper door halen we toch nog redelijk wat andere mede stappers in en krijg ik een beetje competitiedrang en begint mijn maag te knorren van de honger.
Een coca snoepje druk ik achter mijn kiezen en ploeter bikkelhard door.
Bijna bovenaan de top breekt de zon een beetje door en laat zijn stralen schijnen over de Canyon.
De vogels beginnen luider te fluiten en moet ik eerlijk bekennen dat het de vroege ochtend gym wel degelijk waard is.
Wat een top uitzicht en wat een prachtige 2 dagen hebben we hier gehad.

Wil je ook?
Rond de €30 is de tour inclusief; transport, eten, overnachting en een gids.
Entree park; €20 per persoon.

En wil je daarna nog een plonsje maken in de hotpool (wat niet de mooiste zijn maar wel heerlijk na het gewandel) betaal je nog een beetje extra; €5,00 per persoon.

DIKKE KUS.

      

 

 

 

 

 

 

 

Share Button
Geplaatst in Peru en getagd met , .

10 reacties

  1. Hahahaha, mooi hoor!!!
    Wilgen staan hier.. nog vele prachtige dagen, en knuffels vanuit een tropisch Oldenzaal…

    • Ik heb ze gedoneerd aan een goed doel.
      De wilgen hadden er niets aan gehad 😛
      Wij gaan de zee op….tot over 5 dagen.
      Liefs

  2. Wow, wat een mooi verhaal weer. Die ezels wat grappig. Ik zie mijzelf al een ezeltje nemen….. Ik wil ook nog zo graag naar andere plekken in Peru, waar ik nog niet geweest ben. Ik vond het fantastisch. Ik wil weer in februari gaan. 3 weken lang. En dan ook arequipa doen.

    Geniet nog van jullie fantastische reis.

    • hahahaha ik ook, ik zie je al gaan 😛
      Top hoor, zeker doen als je de kans hebt en dan een klein stukje Bolivia meepakken als ik jou was.

  3. Hey Kevin en Gwen,

    Weer een mooi verhaal ! Wij zijn nu 2,5 maand thuis en dromen terug van een vertrek jullie verhalen brengen ons op ideeën!! Tot in Antwerpen en geniet er nog van.

    An en Jos

    • Wat mega leuk een berichtje van jullie.
      hahhaha nog zoveel te zien en te doen op deze aardkloot 😛
      Zien jullie snel in Antwerpen.
      Heel veel liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *