Huacachina; een oase in de woestijn.

Een kleine 4 kilometer van Ica af ligt er een klein dorp midden in de woestijn, Huacachina.
Een populaire stop voor veel toeristen en met een goede reden.
Naast dat dit woestijndorpje een fijne tussenstop is op weg van of naar Lima voor één of twee nachten kan je hier ook een te gekke buggy tour door het zand maken en sandboarden.
Het leukst om te doen wanneer de zon achter het zand verdwijnt wat ons nog genoeg tijd geeft om van ons heerlijke hotel mét zwembad (geen overbodige luxe in de snikhete woestijn) te genieten.
Christel (die even met ons meereist)  is niet zo van de hostels, of beter gezegd die is he-le-maal niet van de hostels en we vinden dan ook een compromis; wij betalen haar wat we kwijt zouden zijn aan een hostel en zij betaald de rest voor een drie persoonskamer.
Iedereen happy en ik ben stiekem wel blij met net dat beetje extra luxe voor een paar dagen.
Thanks again Chris :P.
Het onaangetaste goudgeel kleurige zand van de duinen liggen in de achtertuin van het hotel uitnodigend op ons te wachten.
20 vermoeiende minuten heeft het ons gekost om omhoog te klimmen. Diep wegzakkend in het warme zand, stapje voor stapje zoals dat meestal gaat.
Niet heel erg lang hebben we van ons uitzicht kunnen genieten. Het zand wordt letterlijk te heet onder mijn voeten en ik weet niet hoe snel ik naar beneden moet rennen door het mulle zand.
Bij elke sprong naar beneden die ik maak voel ik het vel onder mijn voetzolen beetje bij beetje verbranden.
Het zwembad komt dichterbij en met een vreugde sprongetje plons ik het zwembad in om er vervolgens de eerste 2 uur niet meer uit te komen en kunnen mijn voeten afkoelen.
Aan te raden is dus om met sneakers omhoog te klimmen in plaats van met slippers :P.

 

Na afgekoeld te zijn mogen we de buggy in.
Achterin hebben we ons gesetteld en krijgen we een gordel om, zo een waar je helemaal in vast zit als in een achtbaan. Why dacht ik nog?
Waarvan we dachten dat het een tranquilo ritje zou worden komen we van de koude kermis thuis.
Een kleine gil ontglipt er tussen mijn lippen als we als een rollercoaster naar beneden sjeezen.
Holy Moly dit had ik totaal niet zien aankomen, wel onwijs tof en jeugdsentiment komt weer boven drijven. Dit is tof, heel erg tof. Als kleine kinderen zijn we aan het genieten van de kriebels die in onze buiken ontstaan. En voor Christel is dit een van de leukste dingen die ze ooit heeft gedaan :P.

En de fun is nog niet over, tussen door mag je op je buik naar beneden boarden. Waar het je normaal gesproken ongeveer 20 min kost om met je board omhoog te wandelen, kost het je slechts 1 minuut om op je buik naar beneden te boarden. Als je tenminste een beetje een goed gewaxt board hebt.
Toch is het best wel stijl naar beneden als ik stiekem over het randje kijk, maar zoals we wel vaker het motto gebruiken; we zijn hier nu toch en je krijgt spijt als je het niet hebt geprobeerd, sluit ik mijn ogen en glij ik naar beneden waar Kevin me staat aan te moedigen.
Again; heel tof.
Dit herhalen we nog een stuk of 4 keer op verschillende plekken in de woestijn totdat vanaf een uurtje of zes de zon achter de gigantische zand duinen begint te verdwijnen waardoor er over het woestijnzand gouden en roestrode kleuren ontstaan.
Met onder ons de dromerige oase omringt door palmbomen en luxe hotels.
Een bizar prachtig gezicht vanaf de duinen. En de perfecte afsluiter van weer een perfecte dag.

   

De volgende morgen staan we vroeg op om weer onze tassen te pakken richting Paracas.
Een paar dagen strand en een heerlijk hotel met alweer een heerlijk zwembad.

P.S: als je Huacachina ook wil bezoeken. Neem genoeg geld mee aangezien er geen pinautomaten zijn.
Het ritje door de woestijn inclusief het boarden en de boards kost je nog geen €7,50.
Een super leuke afwisseling en het slaat geen deuk in je dagbudget. Gaat dat proberen :P.

DIKKE KUS.

Share Button
Geplaatst in Peru en getagd met .

11 reacties

  1. Weer een mooie beeldende omschrijving Gwen.
    En wat maken jullie prachtige foto’s.
    Kunnen zo als PR materiaal dienen.
    Groetjes Jose

  2. Tjeetje… fantastisch!!
    Liefs uit Topisch Oldenzaal, Omgeven door vele koppels ooievaars, vers gemaait gras, en vakantie stemming…
    ❤❤

  3. dag lieve mensen,
    even weer een berichtje van mij. Wat weer een fantastische belevenis. Super mooie verhalen en prachtige gebieden. Het boek van jullie wordt steeds dikker. Maar al die ervaringen die pakt niemand meer van jullie af.
    Vanuit een tropisch( reactie Marion) boeskoolstad wensen we jullie veel plezier. Morgen wordt het rond 35 graden. Pffffffff. maar we klagen niet. Hoop jullie over een tijdje terug te zien.
    Liefs

  4. Hiii Gwen en Kevin,
    Jaaaa het was super gaaf. Ik heb nog nooit zoveel adrenaline gehad. Wow….
    Echt een van de leukste dingen die ik ooit heb gedaan.
    X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *