Laatste dagen in Peru.

Lima; de hoofdstad van Peru en een stad die met name bekend staat om haar uitmuntende keuken.
Veel fushion gekokkerel is hier gaande.
Helaas hebben we niet het budget om in sterrenrestaurants te fine dinen dus heel erg veel kan je hier helaas niet over vertellen maar volgens de vele verhalen is het hier echt goed smikkelen.
Vooral in de toeristen buurt Miraflores puilt het uit met hippe en smaakvolle restaurants.
Wel kan ik je vertellen waar ze lekker en goedkoop streetfood hebben.
Op de lokale markt. Hier kan je terecht voor goddelijke ceviche en heerlijke andere gebakken visjes.
Blijft mijn favoriete voedsel van Peru. Goedkoop, super gezond en ziek lekker.
Wat er nog meer te doen is in Lima
Again is de “free” walking tour een leuke ochtend of middag bezigheid.
Weer wordt er veel verteld over de geschiedenis van de stad en nemen ze je mee naar de oude wijk  waar alle prachtige overheidsgebouwen gevestigd zijn en mag je als afsluiter een gratis de pisco sour proeven.
Verder hebben we een beetje rondgestruind en hebben we Christel een dikke knuffel gegeven.
Die gaat alweer naar huis en wij gaan verder omhoog.
Naar een plaatsje die 600 jaar geleden de grootste stad van heel Amerika was én de grootste kleistenen stad van de wereld; Chan Chan.

 

In de plaats TRUJILLO kan je deze bijzondere stad vinden.
Tien duizenden structuren, sommigen zelfs met muren van wel 30 meter hoog waren verwoven met de straten die in een doolhof ooit samen waren gevoegd.
Paleizen en tempels versierd met lange strippen van verschillende afbeeldingen. Vissen, struisvogels, eekhoorntjes en rijke versieringen.
Chan chan was een gigantisch rijke en florerende stad met 1 heel groot probleem; te weinig water
Vandaag de dag is water hier nog steeds een groot probleem. Niet te weinig maar juist veel te veel water.
De vele overstromingen zorgen ervoor dat de stad beetje bij beetje wordt weggevaagd.
Pas geleden nog, we waren net een week uit Peru toen het land werd geteisterd door heftige regenval en hevige overstromingen.
Trujillo is een van de plaatsen die het hardst is geraakt en weer heeft moeder natuur een groot gedeelte van Chan Chan doen vervagen.
Moet eerlijk bekennen dat het wel grappig was om te zien en vooral de geschiedenis is weer interessant maar het stadje Trujillo zelf is treurig.
Stoffige straten, het is er bloed verziekend heet en de wijk waar ons hostel ligt is niet een hele fijne. Vooral in de avond gaan wij de deur niet uit en zit er een terrasje pakken helaas niet in. En niet alleen omdat het de wijk niet z’n fijne is maar ook omdat ze er gewoonweg niet zijn :P.
Wel is de main plaza zoals overal in Peru wel kleurig en prachtig om te zien maar mocht je niet genoeg tijd hebben in Peru is dit een stop die je wel over kan slaan. :
Tijd dus om het strand weer eens op te zoeken.

  

Máncora is slechts een nachtbus verwijderd van het voor ons treurige Trujillo.
Aan de verhalen te horen moet dit het beste zandstrand zijn in de zonnigste regio van Peru.
Wit strand met een warme zee, eeuwige zon en de golven schijnen perfect te zijn om te surfen. Klinkt als het perfecte vissersdorpje die zich heeft ontplooid als een ultiem vakantie paradijs.
Vroeg in de ochtend komen we door het uitgestrekte dorpje gereden en ik ben eigenlijk direct een klein beetje teleurgesteld.
Ja; het is mooi weer maar de straten zijn volgebouwd met hotels en restaurants en wat winkeltjes. De straten zijn vies en de tuktuk chauffers duiken op ons af als vliegen zodra we de bus uitstappen.

Wel is het fijn dat alle hostels op loopafstand zijn van het strand en doordat het zo uitgestrekt is heb je altijd wel een plekje voor jezelf op het strand.
In de restaurants vind je lekkere sushi en op straat hebben we, daar is die weer; heerlijke ceviche gegeten.
De verse kokosnoten kan je vinden bij een van de lieve mannetjes die over het strand lopen en zo is er altijd  wel ergens happy hour.
Voor een paar dagen was dit welkome afwisseling maar zowel het strand als het vissersdorpje zelf heeft ons hart niet sneller doen kloppen.
Ik sta dan ook te trappelen om na onze volgende bestemming af te reizen.
Iets wat al knetterlang op mijn verlanglijstje stond.

GALAPAGOS EILANDEN. SO EXITED……

DIKKE KUS.

 

Lieve Joáo kwam ook nog gezellig buurten.

Share Button
Geplaatst in Peru en getagd met .

2 reacties

  1. Jooooooo Gwen en Kevin,
    Mooie verhalen weer. Jullie zouden mooie docenten Mens & Maatschappij zijn straks!!!! Hadden vorige week nog een vacature 😉
    Op naar de volgende les. Nu al zinin!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *