Poor mans Galapagos; Paracas.

Paracas, wat letterlijk regen zand betekend (dit omdat het dorp vaak, heel vaak te kampen heeft met zand stormen) klinkt nog niet heel erg veelbelovend maar als ik haar tweede bijnaam hoor word mijn interesse in dit kleine kustdorpje toch wel aangewakkerd.
The poor mans Galapagos…… dit moeten we zien als dierenliefhebbers.
Ze zeggen dat de regio heel erg veel te bieden heeft, zowel historisch als de vele dieren die hier voorkomen.
Maar waar kan je die dieren vinden?Het dorp zelf is niet heel erg bijzonder. Afgezien van de vele (vis) restaurantjes is hier in het dorp zelf niet veel te beleven.
Afgeladen vol is het strand en heel erg vies. Overal ligt afval en stinkt het er naar dode vis van de vele vissersboten die hier liggen aangemeerd.
Voor de dieren moeten we op de Ballestas eilanden zijn.
Deze zijn vanaf de haven in een uur met een speedboot te bereiken.
Terwijl je wacht op de boot kijk dan goed om je heen, met een beetje geluk kan je dolfijnen spotten die op zoek zijn naar eten of gewoon met elkaar aan het spelen zijn.
De Peruviaanse pelikanen zwermen om de vissersboten of boven de dolfijnen, hopend op de restjes vis.
Terwijl we onze zwemvesten dicht klikken stroomt de speedboot vol met overenthousiaste Peruvianen die de oehhhhh’s en aaahhhhhhhh’s niet kunnen onderdrukken. Dit word een gezellig en luidruchtig ritje ben ik bang :P.
Onderweg naar de eilanden stoppen we bij een gigantische 3-armige kandelaar die net als de Nazca lines in het zand is gegrafeerd.
Ook rondom deze kadelaar gaan tal van verhalen de ronde. Luisteren we naar de verschillende theorieën en trekken daaruit onze eigen conclusies. Bizar en bijzonder is het wel weer.
Helemaal als je goed in de kliffen kijkt. Vol zitten ze met vogels. Honderden hebben hier een nestje gebouwd en vliegen af en aan.
En de oehhhhh’s en ahhhhhhh’s worden alsmaar luider.
Helemaal als we de eerste zeeleeuwen spotten. Zonnebadend op de rotsen liggen ze uit te rusten. Uit te rusten van het paren of bijkomend van de gevechten over de vrouwtjes.
Paring seizoen is het en de mannetjes gaan los…..
Vechtend en schreeuwend over de vrouwtjes. Het geluid kan overweldigend zijn en ik doe mijn best om ze te imponeren met mijn gebrul……helaas….. geen geluk met de mannetjes vandaag :P.
Hoe dichter we bij de eilanden komen hoe harder het gaat stinken, en niet alleen de lucht van de zeeleeuwen is niet te harden ook de uitwerpselen van de Peruviaanse booby is niet te doen.
Guano noemen ze de uitwerpselen ook wel.
Ooit floreerde Peru op de vogelpoep. Vol met nitrogeen en fosfaat maakt deze vorm van kunstmest zeer effectief.
Gelukkig of helaas, het is maar hoe je het bekijkt, zijn deze eilanden beschermd en worden de vogels en hun poep met rust gelaten.
Als je geluk hebt kan je vanuit je luie bootstoel ook nog eens pinguïns door de zee zien zwemmen.
Houd dus goed je ogen open en je neus dicht want er is echt van alles te zien en te ruiken.
Het duurt ongeveer een halve dag en de gidsen op de boot spreken over het algemeen goed Engels dus je hoeft niets te missen van alle informatie die je om je oren krijgt.
Een beetje en toeristische attractie is het wel maar heel veel andere mogelijkheden om de dieren te zien is er niet.
Het nationale park is beschermd dus op de eilanden mag je sowieso niet en het is veel te ver om er zonder motorboot te komen.
Het kost je rond de €15,00 dus voor dit geld zou ik het zeker aanraden en is het zeker wel de moeite waard.

        
Meer vogels en zeedieren spotten?
Dit kan in het National Reserve Paracas. Het bestaat voornamelijk uit woestijn die uitloopt in de zee.
Wij regelen voor een ochtend een chauffeur die ons door de woestijn loodst. Een onwijs chille manier om de woestijn te ondekken (je kan evt ook een fiets huren en op eigen houtje het National Reserve ontdekken. Voor ons was het veeeeel te heet en de fietsen zijn wel  even iets anders dan wat je thuis gewend bent dus geef het nog maar eens een tweede overdenking voordat je op de fiets stapt :P).
Naast al het zand kan je hier op de stranden flamingo’s spotten, lizards in allerlei verschillende soorten en maten, veel vogels en in het juiste seizoen ook pinguïns en zeeschildpadden.
De verlaten stranden zijn een fijne en welkome afwisseling met het strand in het dorp zelf.
Redelijk schoon zijn ze en doordat ze uit vulkaan steen zijn ontstaan hebben ze een ander uiterlijk.
Perfect om je een uurtje of twee te vermaken. Snorkelend op zoek naar zeesterren, of spot de vele verschillende vogels op de verlaten stranden.
Op de plaatjes lieten ze ook nog een rood strand zien die mijn aandacht heeft getrokken.
Waanzinnig zag het eruit, helaas in het echt iets minder bijzonder. Een mega klein stukje met een rode gloed over het zand. Je kan er niet in zwemmen doordat het beschermd is dus kijken we ernaar en stappen na een minuut weer in de auto, een kleine teleurstelling.

   
Eerlijk moet ik bekennen dat ik meer had voorgesteld van Paracas.
Misschien zijn we niet in het goede seizoen maar ik heb geen enkele keer met mijn mond vol tanden gestaan van verbazing.
Ja het is leuk om gezien te hebben en als je tijd over hebt in Peru zou ik ook zeker een kijkje nemen maar afgezien van de dieren heeft het mij niet omvergeblazen en de lokale bevolking maakt er een potje van.
Veel plastic overal en op sommige plekken is het er echt smerig en ben ik wel blij dat we na een aantal dagen weer de bus pakken naar de (eet)hoofdstad van Peru.

DIKKE KUS

Share Button
Geplaatst in Peru en getagd met .

5 reacties

  1. Lieve Gwen en Kevin jullie moete echt naar Galapagos gaan daar mag je wel de eilanden op en tussen de dieren lopen … wij vonden het heel bijzonder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *